içinde yaşam barındırmayan yeryüzünde,
gökyüzünün ölüme yattığı sırada,
yarıçapındayım evrenin.
çürümeye yüz tutmuş saniyeler
sona varan tüm günü boğmak üzereyken
bir hırıltı ile kesiliyor, yaşamsızlık.
ve yaşamsızlık boynumdan kıskıvrak yakalıyor.
ve gökyüzü ağlıyor.
ve ben kendimi ölüyorum.
1 yorum:
hımm
biliyorum ben
darmadağın gibi
diy mi?
olsun,
bulanmadan durulmazmış sular, hayat da böyle bişiymiş...
akşam nasıl duruldu değil mi? *_*
Yorum Gönder